Donderdag 2 juli 2009

Ik laat De Alliantie even voor wat-ie is en besluit aangifte te doen van de ongeoorloofde vervanging van het slot van de deur naar de zolderberging. Dat zal tenminste niet fout kunnen gaan. Verkeerd gedacht. De politie zegt mij dat wat er gebeurd is, een zaak voor de woningbouwvereniging is. Zij staan hier buiten. Opnieuw veroordeeld tot De Alliantie.

Woensdag 1 juli 2009

Een nieuwe maand met dezelfde ongemakken. Achterstallig onderhoud is blijven liggen (173 dagen), de jaarlijkse controle is zonder follow-up gebleven (49 dagen), de gebroken ruiten van de box (107 dagen) en de voordeur (51 dagen) zijn nog net zo kapot als voorheen.

Boven op de ongemakken heeft een nieuw probleem zijn lelijke kop opgestoken. Laat ik voor ik erop inga, eerst even de voorgeschiedenis vertellen. Toen ik op 9 januari mijn sleutels voor mijn huis kreeg, bleek geen ervan op een van de deuren van de zolderberging te passen. Maanden later, begin juni(!), liet De Alliantie daarom het cilinderslot op een de deuren vervangen. Ik kon toen voor het eerst de berging betreden. Zoals te verwachten was ook daar het een en ander mis. Er was bijvoorbeeld geen elektriciteit en het zolderraam was kapot.

Oké, dat is dus de voorgeschiedenis. Toen ik gisteren foto’s van mijn zolderberging wilde maken om voor de Huurcommissie de staat waarin deze verkeerde vast te leggen, zag ik tot mijn verbijstering dat het door De Alliantie geplaatste cilinderslot vervangen was. Hoe is dat nou mogelijk? Ik naar de wijkmeester. Die raadde me aan aangifte bij de politie te doen.

En natuurlijk is het helaas ook onvermijdelijk om De Alliantie in te schakelen. Dat slot moet immers voor ’n tweede keer vervangen worden. Wel kan ik dan meteen informeren wat er is gebeurd met de klachtenlijst die PIOn 13 mei had opgesteld, een lijst die bestond uit alles wat sinds 12 januari ongemoeid is gelaten plus alle ellende van na die datum.

Mijn telefoontje naar De Alliantie levert geen vrolijk nieuws op. Ik zeg de dienstdoende medewerkster dat een collega van haar die op 13 mei namens PIOn was langsgekomen, mij had toegezegd een kopie van een rapportage over de lange lijst klussen toe te sturen vergezeld van de naam van de aannemer die de klussen zou uitvoeren. Ze antwoordt dat huurders nooit kopieën van rapportages krijgen. Ook weet zij niets van een lijst van klachten. Ze heeft alleen weet van een kapot zolderraampje.

Hoe kan het nu dat de waslijst van klachten is ingekrompen tot één klacht? Zouden die lui van De Alliantie denken dat al het andere was opgelost, ook als was er sinds die 13e mei nooit iemand langsgekomen om ook maar één klus op de lange waslijst op zich te nemen? Zou de lijst zijn zoekgeraakt? Zoek gemaakt? Nooit ontvangen? Wat een puinzooi.

En ook vervelend dat binnen De Alliantie de een het tegenovergestelde beweert van wat een ander, de PIOn-medewerker in dit geval, je heeft toegezegd. Zo kom je niet snel uit je problemen.

Het zou nu wel handig zijn als ik de persoon die op 13 mei was langsgekomen, te spreken kan krijgen. Die kan mijn verhaal bevestigen. Maar nee, De Alliantie doet niet aan doorverbinden met collega’s. Slim, hoor. Ik word afgescheept met de naam van een persoon bij wie ik alleen het probleem van het kapotte zolderraampje mag aankaarten.

Ik kreeg vandaag trouwens ook het bewonersmagazine van De Alliantie in de bus. Gericht aan de vorige bewoners, die zes maanden geleden vertrokken waren. Wat weet De Alliantie haar administratie toch mooi up-to-date te houden. Petje af.

Zondag 21 juni 2009

De zomer is begonnen. Kon mijn humeur maar zonnig zijn. Het wil niet echt lukken. 162 dagen zijn verstreken sinds ik het achterstallig onderhoud bij De Alliantie heb aangemeld. Sinds de jaarlijkse controle van PIOn, waarbij opnieuw is nagegaan wat er allemaal niet deugde in en aan het huis, zijn er 39 dagen verstreken.

Met de glasschade die ik op 12 mei bij de wijkmeester heb gemeld, zit ik nu al 41 dagen. We hebben een glasverzekering, dus waarom er ook op dit punt niets mag gebeuren, blijft onduidelijk. De gebroken ruitjes van de box, minstens 97 dagen oud, blijven ook onaangeroerd.

Tot slot: tien dagen nadat technisch buro Klomp beloofde met De Alliantie te zullen bespreken wat er nou moest gebeuren met het steeds terugkerende probleem met de combiketel, ben ik er nog niet over teruggebeld.

Over geen van al deze openstaande klachten heb ik nog een goed gevoel.

Donderdag 11 juni 2009

Technisch buro Klomp belt terug en wil weten hoe het zit met mijn niet-opgeloste probleem. Ik leg alles braaf uit. De reactie bestaat er vooral uit dat de monteurs van technisch buro Klomp wel degelijk gekwalificeerde lui zijn die hun vak verstaan. Tja, dat mag zo zijn, maar wat heb ik daaraan als de combiketel een half uur na de reparatie weer kaduuk gaat? Al waren die vaklui God zelf, een kapotte ketel blijft een kapotte ketel.

Technisch buro Klomp komt niet verder dan de toezegging dat ze over de kwestie zullen vergaderen, contact zullen opnemen met De Alliantie en dan een beslissing zouden nemen. Ondertussen blijf ik dus met die wrakke combiketel zitten. Of ze dat wel beseffen?

Ik word trouwens ook argwanend als iemand zegt een probleem met De Alliantie te zullen bespreken om naar een oplossing te zoeken. Dit kan niet anders dan uitdraaien op pappen en nathouden. Ik ken De Alliantie inmiddels door en door.

Woensdag 10 juni 2009

En ja hoor, alweer weigert de combiketel te doen wat hij moet doen. Weer bellen en weer verplicht thuisblijven om te wachten op een monteur van technisch buro Klomp.

Deze keer komt de monteur gewoon de afspraak na. Wat een meevaller. Maar wat een afknapper: ook hij wil niet horen wat er nu precies aan de hand is met combiketel, douche of radiatoren. Je zou zeggen dat als een probleem zo lang doorettert, het kennelijk niet een-twee-drie te verhelpen is en dat dus elk snippertje informatie, ook van een leek, nuttig kan zijn. Maar zijn nurksheid en arrogantie maken duidelijk dat hij daar niets van moet weten. Laat maar, denk ik al snel.

En ook deze monteur sluit zijn werkzaamheden af met de opmerking dat alles nu weer in orde is. Ik hou m’n hart vast. Dit heb ik al zo vaak gehoord, maar steeds blijkt het tegendeel. Dertig minuten nadat de monteur vertrokken is, werkt de ketel al niet meer.

Deze keer bel ik De Alliantie om te melden dat ik er hard over nadenk om een organisatie als de Consumentenbond of een programma als Radar of Kassa te interesseren voor het eindeloze verhaal van de niet en half opgeloste klachten.

Dinsdag 9 juni 2009

In februari had ik de huurcommissie ingeschakeld, omdat ik toen al wist dat de huurprijs niet in verhouding stond tot wat De Alliantie mij had geboden. Vandaag komen mensen van die commissie langs om mijn woning aan een inspectie te onderwerpen. Wel jammer dat ze alleen dat onderzoeken wat te maken heeft met de klachten die ik in februari heb gemeld. Sinds februari is er immers nogal wat aan ellende bij gekomen.

Dinsdag 2 juni 2009

Het is al meer dan twintig dagen geleden dat een vertegenwoordiger van PIOn (Preventieve Inspectie en Onderhoudsbeurt) langskwam om te inventariseren wat er zoal aan klachten was blijven liggen. Hij zou mij een kopie van de hele waslijst sturen en een naam doorgeven van degenen die alles bij mij in orde zouden maken. Geen taal of teken heb ik nog van hem gehoord. Ook De Alliantie houdt zich stil. Eigenlijk verbaast het mij niet meer.

Over hoe het nu verder moet met de glasschade aan mijn voordeur, tast ik ook nog in het duister. De wijkmeester, bij wie ik op 12 mei de schade had doorgegeven, had dan wel meteen een aannemer ingeschakeld, maar vervolgens is er toch weer niets gebeurd. Wat zou nu weer het probleem kunnen zijn?