Woensdag 9 september 2009

Zoals door technisch buro Klomp toegezegd, komt er een monteur langs. Omdat Klomp hoog opgeeft van zijn mensen, hoop ik (ook al is het tegen beter weten in) dat het nu eindelijk allemaal goed zal komen.

Wat opvalt, is dat vrijwel geen advies of aanbeveling van een van de vorige monteurs correct blijkt te zijn geweest. Zo was mij door een collega van hem ooit aangeraden om de ketel zo in te stellen dat het tapwater tot een temperatuur van 60 graden wordt verhit en het water voor de radiatoren tot 90 graden. Dat laatste lukte maar niet, want de ketel sloeg al af bij een temperatuur van 65 graden. En nu krijg ik opeens te horen dat een combiketel nooit hoger dan op 75 graden mag worden afgesteld. De vraag blijft nu wel waarom mijn combiketel al bij 65 graden afslaat.

Ook op mijn tweede probleem heeft de Klomp-installateur meteen een antwoord klaar. Al maanden kamp ik met water dat er minuten over doet om warm te worden. En als het eenmaal warm is, wordt het plots weer koud, wat absoluut geen pretje is als je onder de douche staat. De installateur loopt naar de badkamer en maakt de douchekop open. Kennelijk zoekt hij iets, maar kan hij ’t niet vinden. Dan komt hij met ’n onnavolgbaar verhaal over een ‘klappertje’ in de combiketel. In combinatie met een douchekop die te weinig gaatjes heeft, daardoor niet alle water aankan en het teveel terugstuurt, slaat de ketel uit. Maffe abracadabra, als je ’t mij vraagt.

Wellicht bedoelt deze expert dat vanwege een tapdrempel mijn waterbesparende douchekop voor problemen kan zorgen. Het kan namelijk zijn dat deze zo weinig water gebruikt dat de ketel onder een bepaalde kritische drempel blijft en daardoor niet aanslaat. Alleen, zo zegt hij het dus niet. Heel het cruciale woord ‘tapdrempel’ valt niet eens. Zou hij denken dat ik dat een te moeilijk woord vind? Hij is er arrogant en neerbuigend genoeg voor om zoiets te denken.

Maar zelfs als hij wel een samenhangend tapdrempelverhaal had afgestoken, dan nog klopte het niet. Als de tapdrempel werkelijk de kern van het probleem is, dan valt niet te verklaren waarom ik dagen achtereen wel gewoon warm douchewater kan krijgen zonder dat de ketel afslaat. Saillant detail is ook dat ik deze waterbesparende douchekop van De Alliantie heb gekregen, toen ik mijn huis betrok. Je zou toch verwachten dat technisch buro Klomp, dat nauwe banden met De Alliantie heeft, de woningbouwcorporatie een seintje zou geven om niet langer dergelijke schadelijke cadeautjes onder huurders uit te delen.
Op mijn derde vraag krijg ik een zo mogelijk nog vreemder antwoord. De thermostaat kan sinds kort niet hoger dan 21 graden gezet worden. Dan slaat hij af. Volgens de Klomp-monteur is dat omdat de Nederlandse norm voor kamertemperatuur op 21 graden is vastgesteld. Die norm geldt dan zeker pas sinds een paar maanden? En dan alleen in mijn huis? Het wordt hoe langer hoe zotter wat hij mij op mijn mouw probeert te spelden.

Dan komen we tot slot bij het probleem van het ontluchten. Steeds vaker moet ik met een slangetje in de weer om de lucht uit de radiatoren eruit te halen. Het begon met één keer per maand en ik zit nu op één keer per tien dagen(!) Normaal is één of twee keer per jaar ontluchten meer dan genoeg. De Klomp-monteur houdt het er echter op dat er bij de verbindingen en ringetjes wat speling is, zodat waterdamp kan ontsnappen en lucht erin komt. Inventief antwoord, maar laat ik nu juist alle radiatoren en buizen onder een laag verf bedekt hebben. Hoe kan er dan nog steeds water ontsnappen? Via de buizen die weggewerkt zijn in het plafond misschien? Maar in zulke schrikbarende hoeveelheden? Denkt hij werkelijk dat ik ook dit verhaaltje voor zoete koek zal slikken? Waar ziet hij me voor aan? Een idioot?

Ik hou aan de uitleg van deze Klomp-monteur sterk de indruk over dat deze de opdracht had gekregen om met hele en halve waarheden, en als het moet met complete kolder, een lastige huurder de mond te snoeren. Alles lijkt geoorloofd, zolang men zich maar niet hoeft bezig te houden met het daadwerkelijk oplossen van de klachten.

Vrijdag 4 september 2009

Sinds ik de laatste keer met technisch buro Klomp had gebeld, zijn er bijna drie maanden verstreken. In die periode viel natuurlijk de zomervakantie, maar toch mag je verwachten dat de mensen van Klomp dat overleg met De Alliantie dat ze op 11 juni hadden aangekondigd, nu eindelijk gevoerd hebben, zodat ze mij nu kunnen melden hoe het verder moet met mijn nog altijd gebrekkig werkende combiketel.

Maar nee, bij technisch buro Klomp weet men niets meer van de toezegging dat zij samen met De Alliantie aan een oplossing zouden werken en vervolgens mij daarover zouden opbellen. Ze hebben alleen een rapport gemaakt van de bevindingen van de diverse Klomp- monteurs die bij mij de afgelopen tijd zijn langs geweest. Wat ikzelf bij die gelegenheden heb ingebracht, werd niet genoteerd. Het resultaat is dus een eenzijdig verhaal. Ertegen ingaan heeft weinig zin. Wat op papier staat is heilig.

Natuurlijk, ik kan dwars tegen alles in luidkeels mijn beklag gaan doen. Veel zal het niet helpen, dat weet ik. En dus maak ik maar weer braaf een nieuwe afspraak. Een monteur zal op woensdag 9 september tussen 15.00 uur en 17.00 uur langskomen om naar mijn problematische ketel te kijken.

Woensdag 2 september 2009

Vandaag is de zitting van de Huurcommissie. Mijn klachten illustreer ik met foto’s en tekeningen. Ondanks dat volhardt de toezichthouder van De Alliantie erin dat alle klachten verholpen zijn.

Het wachten is nu op de uitspraak van de Huurcommissie. Is de Huurcommissie het met me eens of niet? Pas daarna zal ik de open brief versturen aan zo veel mogelijk media, instanties, organisaties en iedereen die weet hoe je een moloch als De Alliantie ertoe kan bewegen de service te bieden die ze beloven.

Maandag 24 augustus 2009

Twee dagen voor de zitting van de Huurcommissie komen er plots mannetjes van De Alliantie langs om de ruit van mijn voordeur en een van de ruitjes van de box te vervangen (waarom het andere ruitje niet, is onduidelijk). Nu er een zitting van de Huurcommissie aan zit te komen, weten ze bij De Alliantie plots weer wat slagvaardigheid is? De andere klachten laten ze echter liggen. De grenzen van hun slagvaardigheid zijn kennelijk bereikt.

Dinsdag 18 augustus 2009

De verwisseling van de zolderbergingen was de druppel. Ik neem me voor om een open brief te schrijven aan alle media en instanties die mij te binnen schieten. Met daarin een opsomming van alle blunders van De Alliantie waarmee ik de afgelopen acht maanden te maken heb gehad.

Maar toch vind ik het wel zo netjes om De Alliantie over mijn voornemen in te lichten. Ik benader eerst de wijkmeester, die vervolgens de toezichthouder belt. Met de toezichthouder heb ik sinds 9 januari al twee keer eerder contact gehad. Als het goed is, weet ze wat er zoal aan de hand is.

Met de toezichthouder heb ik vervolgens een telefonisch gesprek. Voor de zoveelste keer zet ik uiteen wat er sinds 9 januari allemaal al niet is misgegaan en hoe ontstellend weinig daar tot nu toe aan is gedaan. De toezichthouder doet alles af als ongeloofwaardig. Kan ik mij voorstellen. Als de organisatie waarvoor je werkt, zo klunzig opereert, is het handig om in de ontkenning te schieten. Ben je van alle gezeur af. Aan het eind van het weinig vruchtbare gesprek deelt ze mee dat we elkaar wel bij de Huurcommissie zullen zien. Omdat ik nog van niets wist, vraag ik haar wanneer die zitting dan wel niet is, maar ze verklaart botweg dat ze niet meer met mij wil praten. Thuisgekomen zie ik de brief van de Huurcommissie en weet ik alsnog wanneer ik mijn opwachting moet maken.

Met die botte opmerking van de toezichthouder is bij mij het geduld nu ook helemaal op. Ik stel een open brief op en neem mij voor om deze op dit weblog te plaatsen. Op die manier heb ik, als de zitting van de Huurcommissie eenmaal achter de rug is en duidelijk is of ik in het gelijk word gesteld, alles al gereed liggen.

Maandag 17 augustus 2009

De Alliantie gebeld. Ik krijg de toezegging dat ik onmiddellijk word teruggebeld om het kennelijke probleem van de verwisseling van zolderbergingen te bespreken. Wat natuurlijk niet gebeurt.

Zondag 16 augustus 2009

Een verontwaardigde buurman komt midden in de nacht verhaal halen. Waarom ik dat papier op zijn zolderdeur heb geplakt. Ik vertel hem wat ik weet. Hij antwoordt dat ik zijn (eveneens lege) zolderberging voor de mijne aanzie. Waarop ik zeg dat De Alliantie mij toch echt die zolderberging had toegewezen. We spreken af dat we morgen achter de kwestie aan zullen gaan. Ik weet dan al bij wie de fout ligt. De Alliantie heeft immers een hecht verbond gesmeed met alle blunders, flaters en missers die er te bedenken zijn.